@article {503, title = {Poster: The speaker in speech {\textendash} linguistic context in forensic speaker comparisons}, year = {2022}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Utrecht, The Netherlands}, abstract = {In forensic speaker comparisons, one or more disputed speech samples of an unknown speaker are typically compared to one or more speech samples of a suspect. One concern in such analyses is the effect of phonetic-linguistic context on the speech sounds sampled for comparison; many phonetic studies show that contexts affect the acoustic realization of speech sounds. For example, stressed syllables evoke more canonical pronunciations, utterance-initial speech sounds are typically produced with more effort, and talking over the telephone changes speech behaviour. To better understand the relevance of these acoustic effects for forensic speaker comparisons, we have been studying how segmental features that characterize speakers{\textquoteright} voices depend on what speakers are saying (NWO VIDI project 276-75-010). More specifically, how does the speaker-specificity of speech sounds depend on its direct context (Heeren, 2020, Smorenburg \& Heeren, 2020, 2021), on the speech channel (Smorenburg \& Heeren, 2022), and on the language spoken (De Boer \& Heeren, 2020; De Boer, Quen{\'e} \& Heeren, 2022). In this overview presentation we would like to share some of our main project results obtained on existing research databases (CGN, Oostdijk, 2000; D-LUCEA, Orr \& Quen{\'e}, 2017; WYRED, Gold et al., 2018), and show how our findings are relevant for and translate to forensically-realistic speech data taken from the NFI-FRIDA corpus (Van de Vloed et al., 2020). References Boer M.M. de, Quen{\'e} H. \& Heeren W.F.L. (2022), Long-term within-speaker consistency of filled pauses in native and non-native speech, JASA Express Letters 2(3): 035201. Boer M.M. de \& Heeren W.F.L. (2020), Cross-linguistic filled pause realization: the acoustics of uh and um in native Dutch and non-native English, Journal of the Acoustical Society of America 148(6): 3612-3622. Gold, E., Ross, S., \& Earnshaw, K. (2018). The {\textquotedblleft}West Yorkshire Regional English Database{\textquotedblright}: Investigations into the generalizability of reference populations for forensic speaker comparison casework. In Proceedings of INTERSPEECH (Vol. 2018{\textendash}Sept., pp. 2748{\textendash}2752) Heeren W.F.L. (2020), The Effect of Word Class on Speaker-dependent Information in the Standard Dutch Vowel /a:/, Journal of the Acoustical Society of America 148(4): 2028-2039. Oostdijk, N. (2000). {\textquotedblleft}Het corpus Gesproken Nederlands,{\textquotedblright} (The Spoken Dutch Corpus), Nederlandse Taalkunde 5, 280{\textendash}284. Orr, R., and Quen{\'e}, H. (2017). {\textquotedblleft} D-LUCEA: Curation of the UCU Accent Project data,{\textquotedblright} in CLARIN in the Low Countries, edited by J. Odijk and A. van Hessen ( Ubiquity Press, Berkeley), pp. 177{\textendash}190. Smorenburg B.J.L. \& Heeren W.F.L. (2020), The distribution of speaker information in Dutch fricatives /s/ and /x/ from telephone dialogues, Journal of the Acoustical Society of America 147(2): 949-960. Smorenburg B.J.L. \& Heeren W.F.L. (2021), Acoustic and speaker variation in Dutch /n/ and /m/ as a function of phonetic context and syllabic position, Journal of the Acoustical Society of America 150(2). Smorenburg L. \& Heeren W.F.L. (2022), The effect of linguistic contexts on the acoustics and strength-of-evidence of /s/. Proceedings 30th annual conference of the International Association for Forensic Phonetics and Acoustics, p. 21-22. Van der Vloed, D., Bouten, J., Kelly, F., \& Alexander, A. (2018). NFI-FRIDA{\textendash}Forensically realistic interdevice audio database and intial experiments. In 27th Annual Conference of the International Association for Forensic Phonetics and Acoustics (IAFPA) (pp. 25-27). }, author = {Willemijn Heeren and Meike de Boer and Laura Smorenburg} } @article {489, title = {One speaker, two languages: Within-speaker variation of [s] across L1 Dutch and L2 English}, year = {2021}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {online}, abstract = {The voiceless alveolar fricative [s] is phonetically similar but not identical in the Dutch and English language. This makes it one of the most difficult English segments to pronounce correctly for native (L1) speakers of Dutch (Flege, 1995). If second language (L2) speakers fail to realize that the Dutch and English [s] have phonetic differences, they may place them into one phonetic category and use their Dutch [s] also when speaking English. Such L1 transfer would be useful for forensic speech science, as it would allow for the inclusion of these segments in cross-linguistic comparisons. According to Quen{\'e} et al. (2017), who looked into read speech [s] by L1 Dutch speakers with a relatively high proficiency of L2 English, different [s] realizations are found in L1 Dutch than in L2 English. This implies that [s] is not useful as a feature to perform cross-linguistic speaker comparisons. However, these same speakers have also been recorded producing spontaneous speech, which may be considered more representative for forensic casework data and may evoke less formal language use. Hence, this study investigates the language-dependency of [s] in spontaneous speech. The language-dependency of [s] was evaluated by comparing the Centre of Gravity (CoG), its standard deviation (SD), and spectral tilt of [s] productions in the same speakers{\textquoteright} L1 Dutch and L2 English (N = 45). Analyses are underway and will be presented at the conference. References Flege, J. E. (1995). Second language speech learning: Theory, findings, and problems. Speech perception and linguistic experience: Issues in cross-language research, 92, 233-277. Quen{\'e}, H., Orr, R., \& van Leeuwen, D. (2017). Phonetic similarity of/s/in native and second language: Individual differences in learning curves. Journal of the Acoustical Society of America, 142(6), EL519-EL524. }, author = {Meike de Boer and Willemijn Heeren and Pierce-Melly, Sophie} } @article {484, title = {An exploratory study into interspeaker variation in creaky voice in Dutch}, year = {2021}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {online}, abstract = {Creaky voice occurs regularly in speech, although we are usually unaware of it. In a language such as Dutch, creaky voice is not phonemic but nevertheless often occurs as a result of changes in subglottal air pressure throughout an utterance. It has been reported that there appears to be a large amount of interspeaker variation in creaky voice (Bőhm \& Shattuck-Hufnagel, 2009; Kuang, 2017; Dallaston \& Docherty, 2020), but this has typically been observed incidentally and there have only been a few studies dedicated to characterising this variation. In the current study, we have examined the conversational speech of 30 men recorded in the Corpus of Spoken Dutch (Oostdijk, 2000). Data were manually annotated for occurrences of creaky voice and each creaky interval was categorised as one of several subtypes of creaky voice based on the degree of periodicity (cf. Keating et al., 2015). Each annotated interval was also analysed acoustically with measures of f0, cepstral peak prominence, and measures of spectral balance. Our results show that interspeaker variation in creaky voice is indeed considerable. The frequency with which creaky voice occurs ranges from very low in some speakers to notably high in others. Speakers also use the subtypes of creaky voice in different proportions. Furthermore, there are interspeaker differences in the acoustic parameters, which allows for above-chance speaker classification by means of linear discriminant analysis. These results suggest that measures of voice quality may be useful in speaker discrimination applications, such as forensic voice comparisons. References Bőhm, T., \& Shattuck-Hufnagel, S. (2009). Do Listeners Store in Memory a Speaker{\textquoteright}s Habitual Utterance-Final Phonation Type? Phonetica, 66, 150{\textendash}168. Dallaston K., \& Docherty G. (2020). The quantitative prevalence of creaky voice (vocal fry) in varieties of English: A systematic review of the literature. PLoS ONE, 15(3): e0229960. Keating, P., Garellek, M., \& Kreiman, J. (2015). Acoustic properties of different kinds of creaky voice. In Proceedings of the 18th International Congress of Phonetic Sciences, August 10-14, Glasgow, Scotland, 2015. Kuang, J. (2017). Covariation between voice quality and pitch: Revisiting the case of Mandarin creaky voice. The Journal of the Acoustical Society of America, 142, 1693{\textendash}1706. Oostdijk, N. (2000). Het Corpus Gesproken Nederlands. Nederlandse Taalkunde, 5, 280{\textendash}284. }, author = {van Hugte, Thom and Willemijn Heeren} } @article {474, title = {Binnensprekervariatie in de uitspraak van /m/ in verschillende talen}, year = {2020}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {online}, abstract = {In forensisch zaakonderzoek komt steeds vaker spraakmateriaal in verschillende talen voor. Dit roept de vraag op of er taalonafhankelijke sprekerspecifieke kenmerken zijn. De bilabiale nasaal /m/ is een van de meest sprekerspecifieke segmenten, wat wordt toegeschreven aan de rigiditeit van de neusholte [1]. Tegelijkertijd is de mondholte ook betrokken bij de productie en heeft de tong daarbij geen vaste positie [2]. Hierdoor is er ruimte voor binnensprekervariatie, die mogelijk taalafhankelijk is. Wij onderzochten in hoeverre de realisatie van /m/ verschilt tussen de eerste (L1) en tweede taal (L2) van meertalige sprekers. Er zijn monologen gebruikt van 53 vrouwelijke sprekers uit D-LUCEA [3], in hun L1 Nederlands en L2 Engels. De sprekers waren eerstejaarsstudenten van University College Utrecht en hadden een bovengemiddelde beheersing van het Engels. De nasalen werden gesegmenteerd in Praat en geanalyseerd op verschillende akoestische kenmerken. De resultaten laten zien dat de verschillen tussen de realisaties in de L1 en L2 minimaal zijn. Alleen de tweede nasale formant (N2) liet een taalverschil zien: hoger in de L2 dan in de L1. Sprekers verschilden in de mate waarin ze deze verschuiving vertoonden en voor sommigen ging het resultaat in tegengestelde richting. Hoewel de gevonden L1-L2 verschillen in de uitspraak van de /m/ klein zijn, lijkt de bilabiale nasaal enigszins taalafhankelijk. De N2 wordt gerelateerd aan de mond- en neusholte [4], wat duidt op een aanpassing in de productie. Rekening houdend met deze aanpassing zou de /m/ bruikbaar kunnen zijn in meertalige forensische sprekervergelijkingen. Vervolgstappen zijn om dit te onderzoeken met sprekerclassificatie. Referenties [1] Rose, P. (2002). Forensic speaker identification. In: J. Robertson (Ed.), Taylor \& Francis Forensic Science Series. London: Taylor \& Francis (pp. 125-173). [2] Su, L., Li, K. -P., \& Fu, K. S. (1974). Identification of speakers by use of nasal coarticulation. The Journal of the Acoustical Society of America, 56(6), 1876{\textendash}1883. [3] Orr, R., \& Quen{\'e}, H. (2017). D-LUCEA: Curation of the UCU Accent Project data. In: J. Odijk \& A. van Hessen (Eds.), CLARIN in the Low Countries. Berkeley: Ubiquity Press (pp. 177-190). [4] Fant, G. (1970). Acoustic theory of speech production (2nd ed.). The Hague: Mouton. }, author = {Meike de Boer and Willemijn Heeren} } @article {466, title = {Poster: The role of position in native and non-native filled pause acoustics}, year = {2019}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Amsterdam, The Netherlands}, abstract = {In this presentation, we expand our analysis as presented last year on native and non-native filled pauses, now considering the role of position in the utterance. Last year, based on claims by [1, 2] that non-native (L2) speakers would transfer their filled pauses directly from their native language (L1), we compared filled pauses in L1 Dutch and L2 English of female speakers, using linear mixed-effects models. We found that L2 speakers do not simply transfer their filled pauses from their L1 but change their formant realizations and the relative occurrences of um and uh. Prior studies showed that filled pauses in different positions of the utterance might have different characteristics [e.g. 3, 4]. To test whether the language effects we found could actually be (partly) explained by position effects, we included Position in the fixed parts of our models. We will show that while Position indeed affects filled pause realization, our cross-linguistic findings remain. Overall, results show that when analyzing filled pauses, contextual factors should be considered, including their language, form (uh or um), and position. References [1] Clark, H. H., \& Fox Tree, J. E. (2002). Using uh and um in spontaneous speaking. Cognition, 84(1), 73-111. [2] De Leeuw, E. (2007). Hesitation markers in English, German, and Dutch. Journal of Germanic Linguistics, 19(2), 85-114. [3] Hughes, V., Wood, S., \& Foulkes, P. (2016). Strength of forensic voice comparison evidence from the acoustics of filled pauses. Journal of Speech, Language and the Law, 23(1), 99-132. [4] Shriberg, E. E., \& Lickley, R. J. (1993). Intonation of clause-internal filled pauses. Phonetica, 50(3), 172-179.}, author = {Meike de Boer and Willemijn Heeren} } @article {448, title = {De realisatie van gevulde pauzes in L1-Nederlands en L2-Engels}, year = {2018}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Amsterdam, The Netherlands}, abstract = {Binnen talen bevatten de pauzemarkeerders {\textquoteleft}uh{\textquoteright} en {\textquoteleft}um{\textquoteright} waardevolle informatie voor forensische sprekervergelijkingen (e.g. Braun \& Rosin, 2015; Hughes et al., 2016). Volgens Clark en Fox Tree (2002) nemen sprekers hun pauzemarkeerders vaak mee van de eerste (L1) naar de tweede taal (L2). Dit voorspelt dat pauzemarkeerders in L1 en L2 forensisch met elkaar vergeleken kunnen worden. Moedertaalsprekers van verschillende talen gebruiken pauzemarkeerders echter verschillend (De Leeuw, 2007; Wieling et al., 2016), wat suggereert dat geoefende L2-sprekers hun gebruik aanpassen. We onderzochten pauzemarkeerders in spontane spraak van twintig Nederlandse studentes in zowel L1-Nederlands als L2-Engels (minimaal B1-niveau ERK/CEFR; Quen{\'e} et al., 2017). De vraag was hoe deze sprekers {\textquoteleft}uh{\textquoteright} en {\textquoteleft}um{\textquoteright} produceren in beide talen, en hoe vergelijkbaar de realisaties zijn betreffende zowel de proportie uh:um als de fonetische vorm. Overeenkomstig Nederlandse versus Engelse moedertaalsprekers (De Leeuw, 2007; Wieling et al., 2016) gebruikten de onderzochte sprekers in het Nederlands twee keer zo vaak {\textquoteleft}uh{\textquoteright} als {\textquoteleft}um{\textquoteright}, terwijl ze in het Engels beide vormen ongeveer even vaak gebruikten. Daarnaast lieten formantmetingen zien dat de centrale klinker in L2-Engels meer open en naar achteren gerealiseerd werd dan in L1-Nederlands. In de presentatie bespreken we tenslotte mogelijke gevolgen voor forensische sprekervergelijkingen. Referenties Braun, A., \& Rosin, A. (2015). On the speaker-specificity of hesitation markers. In Proceedings of the 18th International Congress of Phonetic Sciences, Glasgow (pp. 10-14). Clark, H. H., \& Fox Tree, J. E. (2002). Using uh and um in spontaneous speaking. Cognition, 84(1), 73-111. Hughes, V., Wood, S., \& Foulkes, P. (2016). Strength of forensic voice comparison evidence from the acoustics of filled pauses. Journal of Speech, Language and the Law, 23(1), 99-132. De Leeuw, E. (2007). Hesitation markers in English, German, and Dutch. Journal of Germanic Linguistics, 19(2), 85-114. Wieling, M., Grieve, J., Bouma, G., Fruehwald, J., Coleman, J., \& Liberman, M. (2016). Variation and change in the use of hesitation markers in Germanic languages. Language Dynamics and Change, 6(2), 199-234. Quen{\'e}, H., Orr, R., \& Leeuwen, D. van (2017). Phonetic similarity of /s/ in native and second language: Individual differences and learning curves. Journal of the Acoustical Society of America, 142(6), 519-524. }, author = {Meike de Boer and Willemijn Heeren} } @article {21, title = {De spreker in spraak}, year = {2017}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Amsterdam, The Netherlands}, abstract = {

Het spraaksignaal geeft informatie over de boodschap, de spreker én de omstandigheden waaronder gesproken wordt. In een nieuw onderzoeksproject richten we ons op de vraag hoe deze factoren elkaar beïnvloeden in spraak, om uiteindelijk meer te weten te komen over hoe de informatie over de spreker verdeeld is over het spraaksignaal.

Systematische studies naar sprekerkenmerken in het gesproken Nederlands zijn inmiddels zo{\textquoteright}n 20 jaar oud (Van den Heuvel, 1996; Kraayeveld, 1997). Het akoestische onderzoek naar de sprekerafhankelijkheid van spraakklanken werd daarin uitgevoerd op voorgelezen (non-)woorden, en liet zien dat verschillende spraakklanken in verschillende mate sprekerinformatie bevatten. Variatie in spreekstijl heeft echter implicaties voor de akoestische eigenschappen van het spraaksignaal (zie Wagner et al., 2015), en daarmee naar verwachting ook voor de sprekerspecifieke informatie. Dat betekent dat bevindingen gedaan op basis van voorgelezen studiospraak mogelijk beperkt bruikbaar zijn in een belangrijk toepassingsgebied van dit soort kennis, forensisch sprekervergelijkend onderzoek.

Daarom is het doel van The Speaker in Speech (NWO VIDI project, 2017-2022) om sprekerafhankelijke informatie te onderzoeken in spontane (telefoon)conversatie, als functie van wat er wordt gezegd. Aan de hand van een paar pilotstudies, gedaan met behulp van het CGN (Oostdijk, 2000), wil ik in deze bijdrage het onderzoeksproject voorstellen.

Bibliografie

}, author = {Willemijn Heeren} } @article {21, title = {Regional variation in the pronunciation of /s/ in the Dutch language area}, year = {2017}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Amsterdam, The Netherlands}, abstract = {

In this socio-phonetic study we investigated regional variation in the realization of /s/ in the Dutch language area, and tested the observation that /s/ is sometimes pronounced more like [ʃ] (so-called s-retraction), especially in the Randstad (Collins \& Mees, 2003, p. 190).

One hundred native speakers born and raised in one of five regions of the Dutch language area (West Flanders, Flemish Brabant, Netherlands Limburg, South Holland, Groningen) produced nineteen monosyllabic words containing /s/ in different syllabic contexts. Spectral centre of gravity (CoG) was measured to assess the degree of s-retraction: CoG of /s/ is higher than that of /ʃ/. CoG values were significantly lower (consistent with more retraction) in the Dutch regions than in the Flemish regions. Male speakers displayed a more retracted pronunciation than females. From our data it is unclear whether these differences are solely caused by anatomical differences or constitute evidence for a sociolinguistic gender effect in an incipient sound change.

In conclusion, /s/ shows regional variation in Standard Dutch. The pattern is not fully consistent with the observation forwarded by Collins \& Mees (2003): s-retraction is found in an area larger than the Randstad, possibly pointing towards a North-South variation pattern (Belgian vs. Netherlandic Dutch).

References:

{\textbullet} Collins, B. \& I. Mees (2003). The phonetics of English and Dutch, fifth revised edition. Leiden: Koninklijke Brill NV.

}, author = {Anne-France Pinget and Sanne Ditewig and Willemijn Heeren} } @article {35, title = {Correlaten van intonatie in medeklinkers: fricatieven in fluister- versus normale spraak}, year = {2015}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Utrecht, The Netherlands}, abstract = {

Intonatie is enigszins hoorbaar in fluisterspraak, maar de belangrijkste perceptieve cue, de grondfrequentie van de spreker, ontbreekt: er is geen stembandtrilling. De vraag is hoe we perceptie van intonatie in fluisterspraak kunnen verklaren.

Eerder werden akoestische correlaten en perceptieve cues van intonatie in fluisterspraak voornamelijk gezocht in klinkers; formantfrequenties vertonen systematische verschuivingen met hoog dan wel laag bedoelde, gefluisterde klinkers. Recenter onderzoek laat zien dat in normale spraak ook de akoestiek van medeklinkers beïnvloed wordt door hun prosodische context, en dat die veranderingen informatief kunnen zijn voor luisteraars. Medeklinkers zouden daarom ook een bijdrage kunnen leveren aan intonatie in fluisterspraak. En omdat de middelen om intonatie uit te drukken voor de spreker beperkter zijn in fluisterspraak, zou het medeklinker-effect in die spraakmodus wel eens groter kunnen zijn.

Daarom heeft deze studie gekeken of stemloze fricatieven in gefluisterde en in normale spraak (1) akoestisch beïnvloed worden door de toonhoogte-context, (2) of dat sterker is in fluisterspraak dan in normale spraak, en (3) of luisteraars deze informatie gebruiken om toonhoogteverschillen te horen. Resultaten laten zien dat er systematische akoestische verschillen zijn tussen intonatiecondities, dat die vergelijkbaar zijn tussen normale en fluisterspraak, en dat ze voor luisteraars beperkt informatie bevatten.

}, author = {Willemijn Heeren} } @article {47, title = {Een exploratief onderzoek naar lange-termijn formanten in tweetalige sprekers}, year = {2014}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Utrecht, The Netherlands}, abstract = {

Lange-termijn formanten (LTFs), d.w.z. gemiddelden van formantmetingen (F1, F2, F3) van vocalen in lange fragmenten, worden gezien als een bruikbaar feature in forensische sprekervergelijking (vb. Nolan and Grigoras, 2005; Gold e.a., 2013), omdat ze eigenschappen van de supralaryngale holten van een specifieke spreker reflecteren. LTFs zouden onafhankelijk zijn van individuele segmenten (Nolan and Grigoras, 2005) en talen (Jessen, 2010). Maar er is meer onderzoek nodig om deze laatste claim te valideren, o.a. omdat het aantal onderzochte taalcombinaties klein is, en verschillende spreekstijlen wel degelijk een invloed hebben op LTFs (Moos, 2010). In dit exploratieve onderzoek wordt hiertoe een eerste stap gezet. Aan de hand van forensisch getapt telefoonmateriaal (Van der Vloed et al., 2014) is bekeken in hoeverre LTFs vergelijkbaar zijn tussen talen en binnen sprekers in een groep van twaalf bilinguale sprekers van het Nederlands en het Turks. De resultaten duiden erop dat LTFs vergelijkbaar zijn tussen talen, en dat ze meer vergelijkbaar zijn binnen sprekers dan tussen sprekers. Dit ondersteunt de bruikbaarheid ervan voor forensische sprekervergelijking.

Referenties

}, author = {Willemijn Heeren and David van der Vloed and Jos Vermeulen} } @article {189, title = {"Landgenooten..." Verbeterde toegang tot historische toespraken}, year = {2006}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Utrecht, The Netherlands}, abstract = {

Het CHoral project heeft tot doel om technologie te ontwikkelen ter verbetering van de toegang tot historische audiocollecties. Via spraakherkenning proberen we audio-archieven om te zetten in tekst, waardoor het mogelijk wordt om de audio te doorzoeken op woordniveau. Relevante fragmenten kunnen vervolgens direct worden beluisterd. Het automatisch verwerken van historische gesproken documenten is lastig, omdat de audiokwaliteit vaak slecht is, en de spreekstijl en het woordgebruik ouderwets zijn. Dit leidt tot een mismatch met bestaande akoestische modellen en taalmodellen, die zijn ontwikkeld op het nieuwsdomein.

In deze presentatie willen we ons onderzoek introduceren aan de hand van experimenten op een specifieke, historische audiocollectie: de toespraken van Koningin Wilhelmina uitgezonden op Radio Oranje tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze collectie bestaat niet alleen uit audio; alle toespraken zijn tevens volledig uitgeschreven. Daarom was het mogelijk om door oplijning van de audio met de teksten tot een index op woordniveau te komen. In een demo zullen we laten zien dat - met behulp van deze index - online gezocht kan worden in de audio en de tekst als ondertiteling bij de audio kan worden gepresenteerd.

}, author = {Willemijn Heeren and Laurens van der Werff} } @article {198, title = {De perceptieve ontwikkeling van nonnative foneemcontrasten}, year = {2005}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Utrecht, The Netherlands}, abstract = {

In mijn presentatie wil ik een (kort) overzicht geven van de belangrijkste bevindingen uit mijn promotie-onderzoek. Dit onderzoek richtte zich op de vraag hoe de perceptie van een nonnative foneemcontrast zich ontwikkelt bij verschillende leeftijdsgroepen.

Hierbij ging ik uit van twee hypotheses. Hypothese 1,{\textquoteleft}Acquired Distinctiveness{\textquoteright}, stelt dat luisteraars verschillen binnen of tussen nieuwe categorie{\"e}n aanvankelijk slecht horen. Door training leert de luisteraar klanken onderscheiden die verschillend worden gecategoriseerd. Hypothese 2, {\textquoteleft}Acquired Similarity{\textquoteright}, stelt dat de luisteraar verschillen binnen en tussen categorie{\"e}n aanvankelijk goed kan onderscheiden. Door training blijft enkel het onderscheid tussen klanken die verschillend worden gecategoriseerd overeind.

De resultaten van mijn onderzoek naar de waarneming van het Engelse /Θ-s/ en het Finse /t-t:/ contrast lieten zien dat zowel Nederlandse volwassenen als 12-jarigen een contrast leren volgens Hypothese 1. Bovendien vereist dit leerproces veel relevante taalervaring; m{\'e}{\'e}r dan eerder onderzoek met korte trainingsparadigma{\textquoteright}s suggereert.

}, author = {Willemijn Heeren} } @article {214, title = {De perceptieve ontwikkeling van een Fins duurcontrast bij volwassen Nederlanders}, year = {2004}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Utrecht, The Netherlands}, abstract = {

Mijn promotieonderzoek richt zich op de vraag hoe de perceptie van een nieuw foneemcontrast zich ontwikkelt bij verschillende leeftijdsgroepen. We gaan hierbij uit van twee hypotheses. Hypothese I, Acquired Distinctiveness, stelt dat luisteraars verschillen binnen of tussen nieuwe categorie{\"e}n aanvankelijk slecht horen. Door training leert de luisteraar de verschillen tussen klanken die verschillend worden gecategoriseerd. Hypothese II, Acquired Similarity, stelt dat de luisteraar verschillen binnen en tussen categorie{\"e}n aanvankelijk goed kan onderscheiden. Door training blijft enkel het verschil tussen klanken die verschillend worden gecategoriseerd overeind.

Ik zal in deze presentatie de voorlopige resultaten van een trainingsstudie naar de perceptieve ontwikkeling van een Fins duurcontrast, /t-t:/, bij volwassen Nederlanders bespreken. In een pretest-posttest design wordt de foneemontwikkeling als gevolg van training bekeken. De verwachting is dat de Nederlanders beter worden in het horen van verschillen tussen categorie{\"e}n, ofwel dat ze leren volgens Acquired Distinctiveness.

}, author = {Willemijn Heeren} } @article {225, title = {De perceptieve ontwikkeling van een Brits-Engels foneemcontrast bij volwassen Nederlanders}, year = {2003}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Utrecht, The Netherlands}, abstract = {

Mijn promotieonderzoek richt zich op de vraag hoe de perceptie van een nieuw foneemcontrast zich ontwikkelt bij verschillende leeftijdsgroepen, nl. volwassenen en kinderen in de basisschoolleeftijd. We gaan hierbij uit van twee hypotheses. De eerste hypothese, Acquired Distinctiveness, stelt dat luisteraars verschillen binnen of tussen nieuwe categorie{\"e}n aanvankelijk slecht horen. Door training leert de luisteraar de verschillen tussen klanken die verschillend worden gecategoriseerd. De tweede hypothese, Acquired Similarity, stelt dat de luisteraar verschillen binnen en tussen categorie{\"e}n voor het leren goed kan onderscheiden. Door training blijft enkel het verschil tussen klanken die verschillend worden gecategoriseerd overeind.

Het experiment, waarvan ik de opzet en de voorlopige resultaten zal bespreken, volgt het leren van het Brits-Engelse contrast, /ʃ-s/, door volwassen Nederlanders. In een pretest-posttest design wordt de foneemontwikkeling als gevolg van training bekeken. De pre- en posttest bevatten spraak van {\'e}{\'e}n spreker. Spraak van vijf andere sprekers vormt het trainingsmateriaal. Deze variatie dwingt de luisteraar te abstraheren over sprekerverschillen en robuuste categorie{\"e}n te vormen.

}, author = {Willemijn Heeren} }